Ahmet Kaya - Nabzım Bir Devrim Sabahında br br asi karargahların uğultusudur br sabahın seher vaktinde br ilk tomurcuk çiçeğe durur br doğrulunca arkadaşlar sığınaklardan br kıpırdanınca dünya br ve halklar br sırt sırta vurunca br davranırım br br davranırım coşkuyu omuzlayarak. br hücrelerimde volkanik zelzeleler br ve gözlerim ışıltısında br taze bir fidandır yaşamak br mağrur, alımlı, taze bir fidan. br br kahrın penceresini aralayarak br hınçla giriyorum dünyaya br yaşlı küre çatırdıyor ağırlığımdan br ve karşı koyuyor bana br adi masallar anlatarak br saray artıkları br oysa anamın ak saçları şahidimdir br şahidimdir doğumdan giden gelinim br ve karanlık fatihalarıyla br çocuk mezarlıkları. br br insan yumuşacık cinayetler düşünebilir br allahı düşünebilir br ve meczup kralları br mihrapların derin manasına oturtabilir br ama acayip gelir nedense br gökyüzü böyle sonsuz br toprak böyle bereketli dururken br cesetlerle dolu muhaceret yolları br açlık br ve insan soyunun sefaleti br br işte bu yüzden işgal ordularından çözülen müfrezeler br kahraman milislere bağlar atardamarlarını br ve çekilmiş bir hançer gibi ışıldar br ve bana kanayan yaralarından br onikiye çakılmış bir kurşun olarak devrim br her günün yirmidört saatinde.