Ben br senden önce ölmek isterim. br Gidenin arkasından gelen br gideni bulacak mı zannediyorsun? br Ben zannetmiyorum bunu. br İyisi mi, beni yaktırırsın, br odanda ocağın üstüne korsun br içinde bir kavanozun. br Kavanoz camdan olsun, br şeffaf, beyaz camdan olsun br ki içinde beni görebilesin... br Fedakârlığımı anlıyorsun : br vazgeçtim toprak olmaktan, br vazgeçtim çiçek olmaktan br senin yanında kalabilmek için. br Ve toz oluyorum br yaşıyorum yanında senin. br Sonra, sen de ölünce br kavanozuma gelirsin. br Ve orda beraber yaşarız br külümün içinde külün, br ta ki bir savruk gelin br yahut vefasız bir torun br bizi ordan atana kadar... br Ama biz br o zamana kadar br o kadar br karışacağız br ki birbirimize, br atıldığımız çöplükte bile zerrelerimiz br yan yana düşecek. br Toprağa beraber dalacağız. br Ve bir gün yabani bir çiçek br bu toprak parçasından nemlenip filizlenirse br sapında muhakkak br iki çiçek açacak : br biri sen br biri de ben. br Ben br daha ölümü düşünmüyorum. br Ben daha bir çocuk doğuracağım. br Hayat taşıyor içimden. br Kaynıyor kanım. br Yaşayacağım, ama çok, pek çok, br ama sen de beraber. br Ama ölüm de korkutmuyor beni. br Yalnız pek sevimsiz buluyorum br bizim cenaze şeklini. br Ben ölünceye kadar da br bu düzelir herhalde. br Hapisten çıkmak ihtimalin var mı bu günlerde? br İçimden bir şey : br belki diyor.