Seyduna Türküleri - Nefesimi Süreyim (Eşkiya) DİNLE; br Ayrılıklar uyandırmalı kör yüreğimi. br Cehennem yangınlarından br Ölmeden çıktıysa bedenim; artık br Benim olmalıyım, benim. br Yeter yüreğimi bir çift gözün br Ateşine rehin verdiğim. Ateş artıyı br Değildir karşılığımız. Pusatını dağ br Sisinden alan, firarını mermisine br Emanet eden bir namludur bu br Eşkıya sevda ki; zulasında asılı br Durur kefenlediği ölümü. br Ellerinin çeliğine su verilmiştir ta br Adem`den beri. Bilir ve intihar br Cüretiyle yoklar yüreğinin tetiğini. br Güneşin kızılca kıyametine çatar br Kuruyan umut dallarını. Yanacaksa br Cehennemden beter yanmalı ! br Kim anlar ki eşkıyanın sağlamlığını; br Özleminin çiseyle yıkanmış şafak br Değerini kim? Hani ellerine kuşlar br İnerdi, kardan üşüyen kuşlar... br Bahçen kuş sevinçleriyle inlerdi ay Şahrud. br Eşkıya yüreğime çığ düştü br Üşüyorum ha; br Aç ellerini.