Yazar Atsız Burucu, Niccolò Machiavelli’nin Prens adlı eserine yönelik gençlik yıllarındaki idealist bakış açısının zamanla nasıl bir gerçekçiliğe dönüştüğünü anlatmaktadır. Metne göre bu eser, ahlaki bir öğüt kitabı olmaktan ziyade insan doğasının çıkarcı ve değişken yapısını tüm çıplaklığıyla ortaya koyan bir rapor niteliğindedir. Machiavelli, bireyi kötülüğe teşvik etmek yerine, güç ve strateji ile desteklenmeyen bir iyiliğin hayatta kalamayacağı gerçeğini vurgular. Özellikle sevilmekten ziyade saygı duyulmanın ve kendi kendine yetebilmenin önemi üzerinde durularak, dünyayı olduğu gibi kabul etmenin gerekliliği savunulur. Sonuç olarak kaynak, kitabın insanları tanımak ve saflıktan kurtulmak için yazılmış bir rehber olduğunu ifade eder.