Bu makale, Türkçenin tarihsel derinliğini ve geniş coğrafyalardaki birleştirici gücünü vurgularken, günümüzde karşı karşıya kaldığı kültürel yozlaşmaya dikkat çeken bir çağrı niteliğindedir. Yazar, ana dilimizin yabancı dillerin istilası, argo kullanımı ve nezaketten uzak bir üslup nedeniyle karanlık bir döneme hapsedildiğini savunmaktadır. Gazi Mustafa Kemal Atatürk ve Karamanoğlu Mehmet Bey gibi tarihsel figürlerin dil hassasiyetini hatırlatarak, Türkçeyi hakaret ve nefret dili olmaktan kurtarmanın bir vatan görevi olduğunu belirtmektedir. Toplumun kendi kimliğini koruyabilmesi için arı ve nazik bir konuşma pratiğine dönmesi gerektiğini ifade eden eser, dilin onurunu kurtarmayı hedeflemektedir. Sonuç olarak kaynak, Türk milletini ana diline sahip çıkmaya ve Türkçeyle yeniden barışmaya davet eden sitem dolu bir öğüt metnidir.