Bu makale, Nazım Peker’in Katar Havayolları ile gerçekleştirdiği bir uçuş deneyimini ve bu süreçte yaptığı gözlemleri içeren bir yolculuk anısıdır. Yazar, uçaktaki kabin ekibinin modern kıyafetlerini ve sunulan alkollü içecek seçeneklerini gördüğünde, muhafazakâr bir emirlikten beklediği katı dini kuralların aksine çağdaş bir tutumla karşılaşınca şaşkınlığını gizleyemez. Yolculuk sırasında tanıştığı diğer yolcular ve personelin ilgisi üzerinden, Katar’ın dini değerler ile küresel dünyayı harmanlama biçimini takdirle karşılar. Peker bu durumu, Türkiye’deki siyasal İslamcı ve tarikatçı zihniyetin kısıtlayıcı yorumlarıyla kıyaslayarak sert bir toplumsal eleştiri sunar. Sonuç olarak yazar, gerçek dindarlığın şekilcilikte değil, hoşgörü ve iş ahlakında olduğunu vurgulayarak Türkiye’nin içinde bulunduğu kutuplaşmaya dikkat çeker.