Arzu Güven’in kendisi ve kızı Dicle Naz için kaleme alındığı bu metin, 2025 yılında yaşanan toplumsal, ekonomik ve siyasi buhranlara karşı bir başkaldırı niteliği taşımaktadır. Yazar, ekonomik zorlukları, adalet sistemindeki aksaklıkları ve milli kimliğe yönelik tehditleri sert bir dille eleştirerek ülkenin içinde bulunduğu karamsar tabloyu özetlemektedir. Toplumun ahlaki ve insani değerlerini yitirdiğine dair sitemlerin yer aldığı bu anlatıda, her şeye rağmen Atatürk ilke ve inkılaplarından alınan güçle direnme kararlılığı vurgulanmaktadır. Metin, mevcut yönetim anlayışına ve yaşanan adaletsizliklere bir tepki gösterirken, mücadele ruhunu canlı tutarak umudu elden bırakmama çağrısı yapmaktadır. Son bölümde ise geçmişin yaralarını sarmak adına 2026 yılından beklentiler dile getirilmekte ve aydınlık bir Türkiye özlemiyle barışçıl bir gelecek temenni edilmektedir. Toplumsal bir panorama çizen bu yazı hem bir siyasi eleştiri hem de bir yeniden doğuş manifestosu özelliği taşımaktadır.