Biz üç kişiydik:br Bedirhan, Nazlıcan ve ben.br Üç ağız.. üç deli yürek.. üç yeminli fişek!br Adımız belâ diye yazılmıştı dağlara, taşlarabr Boynumuzda ağır vebal,br Koynumuzda çapraz tüfek!br br El tetikte, kulak kirişte,br Ve sırtımız toprağa emanet...br Baldıran acısıyla ovarak üşüyen ellerimizibr Yıldız yorgan altında birbirimize sarılırdık..br Deniz çok uzaktaydıbr Ve dokunuyordu yalnızlık...br br Gece, ırmak boylarında uzak çakal sesleri,br Yüzümüze, ekmeğimize,br Türkümüze çarpar geçerdi.br Göğsüne kekik sürerdi Nazlıcan,br Tüterdi buram-buram.br Gizlice ona bakardık, yüreğimiz göçerdi...br br Belki bir çoban kavalında yitirdik Nazlıcan'ıbr Ateş böcekleriyle bir oldu,br Kırpışarak tükendi...br Bir narin kelebek ölüsü bırakıp tam ortamızabr Kurşun gibi, mayın gibi,br Tutuşarak tükendi...br br Oy, Nazlıcan... vahşi bayırların maralı...br Oy, Nazlıcan... saçları fırtınayla taralı...br Sen de böyle gider miydin yıldızlar ülkesine?br Oy, Nazlıcan oy... can evinden yaralı...