Beraat etmek; beriî olmak, kurtulmak, aklanmak mânâsına gelen bir muhteva taşır. Bir mahkeme sırasında bir suçtan suçlanan kişi, ya suçludur ya da değildir. İtham edilmek, suçun o kişide olduğunu tahmin etmek veya delillere dayanarak o kişiyi suçlamak, mahkeme huzurunda o kişinin suçunu ispat etmek istikametinde bir gayretin sonucunda o kişi mahkemece suçlu görülmediği takdirde, o kişi kendisine isnat olunan suçtan beraat etmiştir. Yani kurtulmuştur, beriî olmuştur.