siyah gözlerine beni de götürbr daha dokunmadan kurudu irembr çöllere bir türlü yağamıyorumbr yeni bir koşuşun başlangıcındabr biraz deprem sonrasıbr biraz şehir hülyasıbr bir kalp yangınından geriye kalanbr siyah gözlerine beni de götürbr br artık bu yerlere sığamıyorumbr pembe uçurtmalar yollandığından beribr sarardı tiryaki menekşeleribr sonbaharın tozlu kafeslerindebr sevgi turnaları yakalıyorumbr turnalar gidiyor; ben kalıyorumbr avareyim, asûdeyim, yorgunumbr bilmiyorum neden sana vurgunumbr erzurum garında banklar üstündebr uyku tutmuyor karanlıklarıbr yitik düşlerimi kovalıyorumbr gölgeler gidiyor; ben kalıyorumbr br binbir türlü kokuyorsa yaylalarbr siyah gözlerine beni de götürbr baharın koynundan koparıp sanabr ipek bir mendile sardığım yüreğimlebr şehzade gülleri gönderiyorumbr umutlar kalıyor; ben gidiyorumbr br bütün yelkenlileri, deniz fenerlerinibr kaptanları sorgulayanbr yanından geçen küheylanlarınbr korku tûfanına yakalandığıbr siyah gözlerine beni de götürbr güneş ülkesinden gelen yiğitlerbr benzeri olmayan bir dünya kursunbr cellat, ayrılığın boynunu vursunbr br usul usul intizârı çürütenbr bu hercai diken, bu çılgın arzubr sürüklüyor imkânsız muştularınbr eşiğine gönül vâdilerinibr bir ağaçtan düşen yapraklar gibibr düşüyorum tanyerinebr ya topla yaralı kırlangıçlarıbr ya da bu vefâsız şarkıyı bitirbr özgürlüğe giden tutsaklar gibibr siyah gözlerine beni de götürbr Nurullah Genç