TÜRKÜbr Makâm : Hicâzbr Usûl : Sofyânbr Yöre : İstanbulbr Söz - Beste : Anonimbr br Ada sahillerinde bekliyorumbr Her zaman yollarını gözlüyorumbr Yârim seni seviyor özlüyorumbr Beni şâd et Şâdiye başın içinbr br (Âh) Her zaman sen yalancı, ben kânîbr Her zaman orta yerde bir mânîbr Her zaman sen uzakta, ben müştâkbr Her telâkkide bir hayâl-i firâkbr br Adalar'dan Moda'lara geçilirbr Yâr elinden zehir olsa içilirbr Bu dünyada başa gelen çekilirbr Beni şâd et Şâdiye başın içinbr br (Âh) Nerede o mis gibi leylaklarbr Sararıp solmak üzre yapraklarbr Bana mesken olunca topraklarbr Beni yâd et Şâdiye başın içinbr br Bana mesken olunca topraklarbr Beni yâd et güzelim başın içinbr br şâd : neşeli, sevinçli, huzurlu, mutlubr kânî : inanmış, kanmış, ikna olmuş; elindekiyle yetinen, fazlasını istemeyenbr mânî : engelbr müştâk : özleyen, özlenmiş olanbr telâki : birleşme, kavuşmabr firâk : birbirini seven iki kişinin ayrı düşmesi, birbirinden ayrılması; üzüntü, sıkıntı, mahzunlukbr mesken : oturulan, ikamet edilen yer; ikametgâhbr yâd etmek : anmak, anımsamakbr br - 22032010 PAZARTESİ -